Na jaren lessen gevolgd te hebben aan de “Vrije Academie Nunspeet” heb ik het afgelopen jaar meegedaan met een afstudeerjaar aan de academie. In dit jaar is het mogelijk een certificaat te behalen. De bedoeling is om een aantal werken te maken, waarin overtuigingskracht en visie doorklinkt en je een eigen stijl laat zien. Ook een scriptie behoord tot de examencriteria. Reflecteren op je eigen werk, en ingaan op de kunstgeschiedenis, in relatie tot je eigen werk. Een hele kluif, maar ook een uitdaging. De komende weken wil ik wat werken laten zien die ik gemaakt heb en hier ook wat over vertellen.

Ik heb mezelf een opdracht gegeven aan het begin van het jaar. Ik wilde graag werken vanuit een volledig abstract uitgangspunt. Het doek of papier bedekken met lagen verf, erop brengen en er weer afhalen. Zoveel mogelijk onbewust en los van enige voorstelling. Vervolgens mij laten leiden door een gevoel of beeld dat ik op mijn netvlies heb. Hier op reageren, zoeken naar elementen die mij aanspreken. gedeeltes van licht, een landschap dat ik zie, een gevoel dat voor mij aan een herinnering of persoon refereert. Op deze manier wilde ik graag twee elementen aan elkaar koppelen. Het intuïtieve en abstracte koppelen aan de beelden die in mijn hoofd zitten. Eigenlijk een manier, techniek, om mezelf te dwingen niet de bekende paden te bewandelen, naschilderen, kopiëren, maar het intuïtieve en toeval laten bepalen wat er ontstaat.

Dit is het eerste werk dat ik gemaakt heb. Als gezin waren we op vakantie en tijdens het eten zat deze meeuw de hele tijd voor het raam. In mijn atelier stond dit doek op mijn ezel, alleen zonder die meeuw. Op dat moment besloot ik hem hier aan toe te voegen, en eigenlijk kan het ook niet anders, het moest gewoon zo zijn.